Ons dak en liquid rubber.

 

Zoals jullie van mij gewend zijn, doe ik over van alles verslag.

Zo ook over onze kennismaking met liquid rubber van Gribbon.

De hele winter lekte ons dak en stonden er overal emmertjes

klaarom het lekwater op te vangen.

Het werd eens heel erg, toen onze schoondochter zomaar een

plons water op haar hoofd kreeg tijdens het Kerst-etentje.

Maar in de winter kun je geen dak vernieuwen, dus wachten tot

de zomer.

Frans dacht nog enkele lekplekken gedicht te hebben, maar

steeds werden we verrast door een lek op een andere plek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo zag het dak eruit aan het begin

De Nederlandse Weergoden zijn erg wispelturig en ons

hele dak open gooien om het rubberoid te vernieuwen

is een hachelijke zaak.

Later bleek ook nog een dure zaak. Want de afvoer van

die dak-bedekking kan niet in onze plaats en moet

verder weg gebeuren en tegen een behoorlijke betaling,

want het is chemisch afval.

Als fervente internetster ging ik zoeken op internet naar

verschillende dakbedekkingen en zo kwam ik uit op

Liquid Rubber, pas 2 jaar in Nederland .

De filmpjes zagen er veelbelovend uit, wat je er allemaal

mee kon doen, was enorm. Maar was het wat voor ons?

Bij een wat beter geoutilleerd bouwbedrijf gevraagd en

daar kenden ze het wel, hadden eens een proefpot gehad.

Uiteindelijk kochten wij 2 emmers. Het rubber was

non-toxologisch, spullen met water schoon te maken en

900% rekbaar. Allemaal voordelen die ons erg

aanspraken.

Manlief deed het voorbereidende werk: stoeptegels en

polystyreen-platen verplaatsen, het hele dak met een

staalborstel borstelen, want al het vuil moest van het

dak af.

De dag brak aan dat wij aan het echte smeerwerk

begonnen.

Voor het eerst een emmer openden en Frans begon te

roeren. Wij schrokken ons een rubbertje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

eerst moest alles in het midden gestapeld worden.

 

Wat was dat rubber dik!!!!!! Frans roeren, maar het

bleef een dikke brei.

De Dwergen van Sneeuwwitje gingen altijd vrolijk aan

de slag, dus wij ook onder het zingen van:

“Hi ho hi ho, het dak dat doen we zo,

We smeren en we draaien en dan gaat het zo.

“ (duim omhoog.) 10x

Wat viel dat tegen. Het rubber leek wel dikke teer.

We maakten een plan en Frans begon te smeren aan

een opstaande kant en ik zou met vlies er achter

aankomen en dan afsmeren.

Maar na Frans zijn smeerwerk van 2 meter bleek het

al zo droog te zijn, dat het vlies niet bleef plakken.

Verandering van strategie :

Ik zou per 10 cm gaan werken en Frans zou het platte

dak gaan smeren.

Denk niet dat de strategie zonder slag of stoot

veranderd werd, nee, dat gaat gepaard met veel

discussie, want..... en zouden we .....

nee het kan toch..........,nou ja....................,

maar.................... enz. enz.

Waarom deze verdeling: Frans platte dak en ik randen ?

Ik heb een 1:12 oog, vanwege mijn poppenhuizen

hobby.

Frans noemt het anders: hij noemt het seks met mieren

hebben, begrijpt u wat hij bedoelt? Ik niet.

Onder een opgeslagen lood flap koekeloeren gaat alleen

maar liggend en ik ging plat liggend smeren, vlies er op

plakken en weer smeren. Maar het rubber zat in een

emmer van 16 liter en mijn armen steeds in die emmer

met prut steken, deed mijn spiertjes geen goed.

We namen een yoghurt emmertje, maar overgieten

ging niet, dus mijn soeplepel moest er aan geloven.

Ziet u het voor u?

"Kijk uit, het gaat er overheen, nee joh, giet jij nu maar

door, ik zorg wel dat het in het emmertje komt".

En dat in een bloedhitte, met hoedje op, dat wij nog

bij elkaar zijn, is bijna niet te geloven.

Ik gooide per ongeluk een emmertje water om en het

water verdween heel snel. Hee….. hoe kan dat nou?

Het kon niet zo snel verdampt zijn. Dit was gek.

Nagevraagd bij de rubber verkoper en die vertelde ons

dat rubberroid helemaal poreus kan zijn.

Na nog wat water op het dak gemorst te hebben,

moest dat wel de oorzaak zijn en daarom hadden de

reparaties nooit geholpen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

hier komt geen druppeltje meer doorheen

alles in de liquid rubber.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Alle 3 opstaande zijden werden zo met dat liquid

rubber behandeld.

Wie kan er zeggen dat ze liggend werkt, meestal

denkt men dan aan een ander beroep.

Sommige dagen waren erg warm en dan kwam de

hitte van boven en ook van het zwarte dak.

Zweten dus.

Liggend op een zwart dak, nou doe het ons maar

eens na.

Wat ik nog vergeet te vertellen is dat ik hoogtevrees

heb. De ladder opklimmen gaat nog goed, maar er

af is een ander verhaal. Gelukkig staat er naast de

ladder een stalen pijp, die eens als zendmast diende.

Iedere keer aan het einde van de dag of als er een

sanitaire stop nodig was, greep ik mij aan de pijp

vast, als was het mijn grootste liefde.

Probeerde met ware doodsverachting mijn voet van

de betonnen rand op de 2e trede van de ladder te

zetten, recht vooruit starend.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

liggend aan het werk

 

 

Het water gutste onder mijn hoedje (tegen de zon)

uit en voelde dan de tree, de pijp nog vaster

omklemmend , mijn 2e voet er bij en dan alle goden

om zegen vragend, stortte ik mij op de betonnen rand ,

greep die zo stijf vast, schuifelde mijn ander voet

weer een tree lager en daarna kon ik de trap vast

grijpen, nog steeds de blik op oneindig en uiteindelijk

vond ik Moeder aarde, onder het slaken van een

opluchtende zucht. Blij verwelkomt door onze hond.

Over de sanitaire stop ga ik natuurlijk niets vertellen,

behalve dat mijn prachtige slip nu in mijn museum

kan hangen, want door al het werk bleek ik wat af te

vallen en tijdens het werk begon mijn spijkerbroek af

te zakken en om mijn spijkerbroek niet op het dak op

mijn knieeën te laten zakken, trok ik de hele zooi

omhoog, waar door ik nu een berubberde slip bezit.

We weten nu dat liquid rubber echt aan stenen plakt

en dat ons dak nu bijna een pierenbadje is, als we de

afvoer dicht zouden stoppen.

Na 2 weken was de eerste laag van het dak helemaal

gesmeerd, maar voor we de 2e laag helemaal

gesmeerd hadden, wilden we de aansluiting op de

staande muur goed controleren. Wat we daar zagen

was ongelooflijk, want de loodflap was verstopt

(weggewerkt) onder het beton en nooit door de

bouwer aansluitend in de muur verwerkt.

Maar ……. Wat was nu de beste oplossing?

Gribbon, de importeur van het liquid rubber gemaild

en het antwoord kwam snel, rubber met vlies

vervangt de loodflap.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

liggend gaat alles beter.

 

Wat nu te doen, toch een loodflap? Of een loodflap

met daaronder vlies met rubber of alleen vlies met

rubber.

Alle voors en tegens afwegend kozen wij voor vlies

met rubber.

De ingeslepen sleuf moest goed schoon geborsteld

worden.

Het leek de Sahara wel wat er uit kwam. Ik mocht

weer liggend gaan rubberen en vliezen. Om het goed

in de sleuf te krijgen, smeerde ik soms zelfs het vlies

aan een kant in en duwde dat dan in de sleuf met de

achterkant van een lepel, wetend dat het zo goed vast

kon hechten.

Bij de sloop van de oude aanhechting van het dak en

muur bleek een gleuf te zitten, die overbrugd moest

worden. Vroeger deed je dat met een loodflap, maar

die dichtte niet zo goed af, als we nu met liquid

rubber konden doen.

De opengemaakte hoeken, aansluitingen en alles wat

tegenkwamen, konden we afdekken met vlies en

rubber en na de 2e laag er op gesmeerd te hebben,

waren wij er bijna zeker van dat ons dak dicht was.

Gisteren was ons hele dak voor de 2e keer afgesmeerd

en wilden wij er 3 dagen niet op lopen, zodat het goed

kan drogen. Of dat nodig is, weten we niet, maar

“safety first”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het blijft lachen nu de klus bijna geklaard is.

 

Stiekum kijken we uit ons slaapkamer raam of

koekeloeren op het dak door op de ladder te klimmen.

Lieve regen, wacht eventjes, want het is nog niet

helemaal droog. Wij merkten al dat als het voor

totale droging nog nat werd, het weer bruin wordt.

Het rubber is nl. bruin als je het er op smeert en

wordt zwart als het droogt. Raar spul dat rubber.

In mijn enthousiasme heb ik de zolen van mijn

'heerlijk-lopende-honden-uitlaat-laarzen', die lekten

op de aansluiting van schacht ingesmeerd.

Op de schacht is het droog, maar de zolen geven nog

wat af. Maar het duurt nog lang voor het weer

winterlaarzen-weer is.

 

 

Daarna bedacht ik me dat het leuk zou zijn een

bloembak van een t-shirt te maken.

Toen ik me dat bedacht stond de kwast al in een

emmer water, ik plukte die kwast uit het water en

begon het t-shirt in te smeren.

Een paar dagen later nog een keer.

Het shirt over een bakje water gelegd en……

het liet water door.

O wat schrik, zou het wel goed werken op het

dak??????

Daarna weer ingesmeerd met 2 echte lagen volle

rubber en na droging over een emmer gehangen en

vastgemaakt…….. ja hoor, er kwam geen water meer

door.

Er komen allerlei ideeën boven borrelen.

Maar eerst moet het dak af, want er moet nog een

betonnen rand ingesmeerd worden, de loodflappen en

de overstekende betonnen rand behandeld worden

met vlies en rubber en daarna…… alles terugzetten.

We hadden 3 emmers van 16 liter gepland, maar het

werden er 4.

Daar staat tegenover dat we veel meer werk dan

gedacht hebben gedaan.

De samenstelling van het rubber in de eerste 2

emmers was heel dik en de 2 laatste emmers veel

meer vloeibaar en daardoor beter smeerbaar en had

in het begin minder moeite gekost. Ik had soms

kracht nodig om mijn kwast van mijn werkhand-

schoentjes los te trekken. Mijn schoenen zaten soms

vast aan het dak, want de synthetische laag hechtte

op het rubber en daarna schopte ik mijn schoenen uit.

 

Wij zijn grote klussen gewend, denk aan casco bouw,

polyester bootjes bouwen en nog veel meer.

Dit valt onder de zeer grote klus, met veel spierpijn

en ander pijntjes, maar het was toch heerlijk om te

doen en de houdbaarheids garantie is volgens Gribbon

10 tot 25 jaar. Die 10 jaar halen we wel,

maar of wij met onze leeftijd het resultaat over 25

jaar nog meemaken, valt te bezien. Waarschijnlijk

zijn we dan al, zoals prof dr. Smalhout het noemt

over de rand gevallen.

Onze buurman vraagt zich af of we zoals hij dat

noemt weer iets goedkoops en iets nieuws op het

dak gesmeerd hebben, maar wedden dat hij ook

nog eens overstapt op Liquid rubber?

Maar alles samenvattend:

 

wij zijn erg tevreden.

 

Het was de zware klus waard.

Laat de regen maar komen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zoals het dak er nu uitziet

 

 

We hebben de eerste stevige hoosbuien gehad.

Natuurlijk heb ik uren naar het dak zitten staren,

het regenwater stroomt gladjes

weg. Ook beneden in de huiskamer heb ik het

plafond constant in de gaten gehouden.

Vroeger zag ik de kringen heeeel langzaam groter

worden, maar nu ook niet meer.

Zou het echt???????

 

We wachten met het plafond repareren tot in het

najaar.

Want teveel enthousiasme .........

 

 

 

 

 

Wordt vervolgd.